ก่อนอื่นบอกก่อนเรา เราคบกับแฟนมานานพอสมควร ประมาน 5 ปี ในระยะเวลาที่คบกันมักจะมีเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจมาตลอด เราจมอยู่กับคำว่าให้อภัยมานานพอสมควร แฟนของเราเป็นคนประเภททำเหมือนจะรักเรานะ แต่ตลอดเวลาคือชอบคุยกับคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นทางเฟช หรืออะไรต่างๆ ที่ทำให้เค้ามีคนอื่น เราก็จับได้นะทุกครั้งที่เค้าคุยกับคนอื่น

แต่เราเป็นพวกสมองน้อยหรือเปล่าไม่แน่ใจ ทุกครั้งที่เรารับรู้ เรื่องที่เค้าทำไม่ดีกับเรา เราก็จะให้อภัยเค้าทุกครั้ง ครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนอยู่มาวันนึง เรารอเค้ากลับจากทำงาน ประมาณเที่ยงคืนได้ เราโทหาแฟนเรา แล้วเค้าบอกว่า จะโทมาทำไมจะดูบอล คือเราก็งงนะ ว่าถ้สเป็นเราทำบ้าง? จะรู้สึกยังไง? ในขณะที่เรานั่งรอโทรศัพท์ ว่ากลับถึงบ้านรึยัง พอเราโทรไปกลายเป็นเราผิด เราน่ารำคาญซะงั้น มันเลยมีจุดจุดนึง ที่ทำให้เราคิดว่า ถ้าเราอยู่ตรงนี้ แล้วเทอไม่มีความสุข เราควรเดินออกจากชีวิตเธอจะดีกว่า

เมื่อก่อนทุกๆครั้งที่ทะเลาะ หรือโกรธกัน เราจะเป็นฝ่ายคิดเองเสมอว่าเราไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่มีเค้า เราจะอยู่ไม่ได้เลยถ้าไม่เจอเค้า แต่พอมาวันนี้เราคิดแค่ว่า ที่ตรงนั้นที่ไม่มีเรา เค้าน่าจะมีความสุขมากกว่า เราเลยเดินออกมาแบบที่คิดว่า เราจะต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเราเอง วันนี้เราผิดหวัง เราเสียใจ กับสิ่งที่ไม่เป็นดั่งฝันที่เคยวางไว้ด้วยกัน แต่เราคิดว่าเราทำเต็มที่ และดราทำดีที่สุดแล้ว วันนี้เราล้ม แต่เราจะลุกให้ไว เราจะตั้งหลักให้ได้ขอบคุณที่อ่านเรื่องของเรา